De ene ’shock’ is de andere niet
Geplaatst op: december 13, 2006 door RC No Comments
Een vriendin zei me gisteren dat ik eens een foto moest maken van een telefooncel; “binnenkort zie je die nergens meer” zei ze. Dat zou kunnen kloppen. Ik richt mijn blik meestal vooruit. Ik bedoel, ik ben een beetje (te) gek van het nieuwe. Jaren geleden las ik Alvin Tofflers “Future Shock“, een boek dat ons moest voorbereiden op de overdaad die ons te wachten stond, op ‘te veel verandering in te korte tijdspanne’. De man heeft gelijk gehad; we worden dagelijks voor ontelbare keuzes gezet. Waar is de tijd dat je op je televisietoestel slechts 2 keuzemogelijkheden had: AAN en UIT. Ik herinner me dat ik onder het lezen niettemin het gevoel had van ‘laat maar komen’. De ’shock’ in de titel is aan mij voorbij gegaan. Anderen leven blijkbaar in een tedere omhelzing met wat voorbij is. Die mensen vind je beslist op rommelmarkten en in antiekzaken. Zoals gewoonlijk zal een gezonde levenshouding wel ergens het midden houden tussen die twee extremen maar wat die telefooncellen betreft: ik kan het moeilijk betreuren dat die smakeloze kooien zullen verdwijnen uit het straatbeeld.
Dit gezegd zijnde, valt het me toch ook telkens weer op, wanneer ik op tv een fragment, meestal in zwart-wit, voorgeschoteld krijg uit de jaren ‘50, ‘60 of ‘70, dat er zo veel zaken uit ons leven verdwijnen zonder dat we daar iets van merken. Ik denk alleen maar aan die prachtige old-timer auto’s, de kledij, de kapsels en noem maar op. Die fragmenten kunnen wat mij betreft nooit lang genoeg duren. Zou er zoiets bestaan als een “Passed Shock”?
