Opmerkelijk toch, en deze morgen in het nieuws: uit een onderzoek dat door Cultuurnet Vlaanderen werd gehouden naar de inspanningen die ouders willen doen om hun kinderen te laten participeren aan cultuur blijkt dat men zich voor een toneelvoorstelling maximum 10km wil verplaatsen. Er werd jammer genoeg niet onderzocht hoeveel zo’n voorstelling dan wel mag kosten. Jarenlang werd in het gesubsidieerde theater, waar de toegangsprijzen al redelijk laag waren, gul omgesprongen met vrijkaarten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat men tickets aan €13 à €15 duur vindt. Het is heel moeilijk uit te leggen dat je er daarmee zelfs niet komt om regisseur, acteur(s) en technici een minimum loon te betalen wanneer je het zonder subsidies moet stellen. Om nog te zwijgen van auteursrechten en zaalhuur. Je bent dus wel verplicht om in dat geval commerciëler te denken. Op zich is dat niet zo’n probleem maar waar ik me wel zorgen over maak is dat de pers dit soort producties ijskoud links laat liggen. De productie die we maakten en die de laatste 3 voorstellingen eindigde op een staande ovatie wordt door de pers niet eens bezocht. Gelukkig, en veel beter, heeft de mondreclame zijn werk wél gedaan, komt het publiek uit Antwerpen, Knokke, Gent of Waregem… (die trekken zich van die 10km limiet blijkbaar niets aan) en zitten we elke keer afgeladen vol. Uitverkocht! Zó.
Al bij al was het vandaag maar een grijze, natte en winderige dag… niet zo uitzonderlijk voor de maand februari. Dus dacht ik, ik zet hier een bosje ranonkels neer. ‘t Zal de boel toch een beetje opvrolijken. Ze doen me altijd een beetje denken aan dahlias, bloemen die je vroeger veel zag op elk boerenhof. Ze zijn wat uit de mode geraakt maar ik vind ze nog steeds prachtig, net als gladiolen… Mag dat?
Skype heeft het internetcommunicatiepakket Skype Pro in Europa geïntroduceerd. Hiermee kunnen abonnees gebruikmaken van alle beschikbare Skype-diensten en kortingen op hardware. Gebruikers kunnen voor nul euro per minuut bellen naar binnenlandse vaste lijnen. Voor elk Skype Pro-gesprek moet wel 3,9 eurocent (exclusief BTW) worden betaald. (Bron ZDNet).
Google heeft vandaag de betaalversie van zijn gratis (!) Google Apps-dienst uitgebracht. (Bron ZDNet).
Deze twee berichtjes zouden er wel eens kunnen op wijzen dat het binnenkort gedaan is met het gratis snoepgoed. De tactiek is eigenlijk altijd dezelfde: eerst een zo breed mogelijke gebruikersbasis creëren door het aanbieden van gratis programma’s om, eens die klus geklaard, geld te beginnen vragen. Het begint zelfs nog vrij goedkoop. Men wil tenslotte de consument niet meteen afschrikken. Maar de vraag is, wat gebeurt er als iedereen nu eenmaal gewoon is aan de programma’s (of er in het geval van Skype zelfs aparte hardware heeft voor aangeschaft). Allicht worden dan de prijzen zachtjesaan verhoogd. Eerst een quasi monopolie creëren en dan je geld binnenhalen. Zo kan je’t wel samenvatten.
Ik werk al twee jaar mee aan de grote griepmeting. Tegenwoordig word je wel zeer vaak gevraagd een enquête in te vullen. Sommige websites willen gewoon weten wat je van hen vindt. Anderen bieden, tegen een billijke vergoeding waarschijnlijk, dan weer enquêtes aan van bedrijven. Meestal gebeurt dit wanneer men mag veronderstellen dat de surfer ook interesse heeft in de producten die door dat bedrijf worden aangeboden. Ook via e-mail ontvang ik vaak de vraag om mijn mening te geven over van alles en nog wat. Ik laat me daar zelden toe overhalen maar voor de griepmeting maak ik graag een uitzondering. Ik kan me best voorstellen wat een enorm potentieel aan respondenten te vinden zijn op het internet. Geografisch én demografisch mooi gespreid: een meer dan representatief staal. Sedert 16 februari is er trouwens het begin van een nieuwe griepepidemie vastgesteld. Ongeveer 6% van de huisartsbezoeken zou over griep gaan.
Het kost nauwelijks een minuut van je tijd om een drietal vragen (als je gezond bent) te beantwoorden en op die manier mee te werken aan een relevant wetenschappelijk onderzoek.
Uit het nieuws van vandaag: Het Brusselse online marketingbureau Agency.com (een onderdeel van de TBWA-groep) zoekt nieuwe medewerkers. Op zich geen groot nieuws, maar het bedrijf zoekt zijn sollicitanten niet via de traditionele kanalen, maar in de virtuele internetwereld van Second Life. (bron: De Standaard)
Jammer (?) maar volgens deze test faal ik compleet als nerd. Ik heb nochtans een blog, ik game en er was een tijd dat ik voor mijn plezier java code schreef… Wat die foto van die blonde stoot (pardon my Dutch) hier bij staat te doen is mij trouwens helemaal een raadsel. Dit gezegd zijnde is het toch opvallend hoe onze taal doorspekt is met Engelse woorden en uitdrukkingen. Je kan geen zin meer schrijven of je moet iets cursiveren. De Fransen hebben mijns inziens gelijk wanneer ze meteen een alternatief voordragen en downloaden vervangen door télécharger. In een artikeltje dat ik deze morgen las en waarin men zich zorgen maakt over het langzaam dichtslibben van het internet komen de termen downloaden en uploaden en varianten daarvan, ettelijke keren voor. Zonder dat dit al te gek klinkt kan je dat toch makkelijk vervangen door Nederlandstalige equivalenten als opladen en afladen.
Je krijgt dan nieuwe termen als aflaadsnelheid en oplaadverbruik: zo gek klinkt dat toch niet? Iemand andere suggesties?
Als onze Vlaamse media daar rond nu eens een initiatief namen. De monumenten zijn nu beschermd, nu onze taal nog.
De heren en dames europarlementsleden hebben naar ik verneem het rookverbod in het parlement aan hun respectieve laarzen gelapt en zijn lustig blijven door paffen. Er komen naar verluid aparte rookruimtes. Dat is nog eens straffe toebak.
Het feit alleen al dat ik het wilde verzwijgen is een teken aan de wand maar het moet er uit: ik heb World of Warcraft The Burning Crusade gespeeld. Juister, ik speel het nog. Ik dacht dat ik er voorgoed van af was: quod non. Anders dan vroeger echter is er niet dat gevoel van ik moet levelen. Het is eerder zoiets van oude bekenden terug zien. Iemand die in je friends list stond en die je opnieuw groet met “hé waar heb je zo lang gezeten?”. Hij is inmiddels al level 70 en ik slaag er maar niet in om met één karakter te blijven doorspelen. Het gaat me zo van af level 20 sterk vervelen. Niettemin heb ik er één dat level 46 is maar ik zou niet weten hoe ik het opnieuw moet spelen. Al die spells en wapens, ik ben vergeten wat ze deden, hoe ik ze moet gebruiken. Ik voel dus nu al dat het deze keer niet zo lang zal duren voor ik er definitief mee op hou. Boys will be boys zeker? Alleen nog een weekje of zo (het is tenslotte krokus) of twee weekjes hooguit of… Ik hou jullie op de hoogte.
Voor de ingewijden: Quodnon is de naam, Kull Tiras is de server, Alliance is de faction.
Een mens (lees ‘een man’) verzamelt nogal wat in de loop van zijn leven: je moet op een doordeweekse zaterdag maar eens in de Fnac rondlopen om te zien wat er daar allemaal voor moois in de rekken ligt. Elke week wat anders, elke week wat nieuws.
In de loop der jaren liggen er dan heel wat van die ‘must haves’ die intussen zijn afgedankt, te zieltogen en plaats in te nemen: oude videokaarten, beeldschermen, labelprinters, fototoestelletjes en zelfs een videocamera. Je zou ongemakkelijk worden mocht je weten hoeveel geld daar al naar toe gegaan is. Maar er zijn gelukkig uitzonderingen. Spullen die je na jaren voor geen geld zou willen missen. De IPod is er daar één van, maar ook dit, niet zo fraai vormgegeven object dat we hier ‘het ei’ noemen. Het is eigenlijk een eenvoudige draadloze ontvanger die je toelaat de muziek die, onder andere de IPod, via de versterker afspeelt, zowat overal in en buitenshuis mee te nemen. De geluidskwaliteit is bovendien uitstekend. Af en toe opladen hoort er natuurlijk ook weer bij (een mens heeft daar een halve dagtaak aan) maar eens opgeladen zorgt hij urenlang voor muziek. Goed gedaan van Philips
Er komt duidelijk geen eind aan wat je allemaal aangeboden wordt via het web en ik heb het gevoel dat ik hier voor een stuk mijn eigen seniorennet aan het uitbouwen ben. Mijn laatste ontdekking (sorry voor de eventuele jonge lezers, ik richt me even uitsluitend tot mijn eigen leeftijdsgroep) is deze social music revolution site: last-fm. Geweldig eigenlijk: een stukje software luistert mee naar de muziek die je op je computer speelt, analyseert die gegevens en stelt je gelijkaardige muziekgenres voor en geeft je zelfs een lijst van andere personen van wie de muzikale smaak jouw richting uitgaat. Ook ITunes doet iets dergelijks door je in hun winkelgedeelte een aantal muzikale voorstellen te doen, gebaseerd op je eerdere aankopen. Dit is niet alleen een lucratieve verkoopstruc maar het laat je als muziekliefhebber ook toe, nieuwe dingen te ontdekken. Het staat je uiteindelijk vrij om tot aankoop over te gaan of niet maar de tijd dat de winkelbediende je smaak kende en je de nieuwste must have LP’s liet horen, is voor goed voorbij. Voorlopig komt er in de rechter kolom van deze blog alweer een onderdeel bij: titels van de muziek waar ik naar luisterde. Het ziet er naar uit dat de computer het TV toestel als ontspanningscentrum compleet aan het verdringen is. Dát is alleszins vooruitgang als je’t mij vraagt.
Het zal best wel mijn mei ‘68 achtergrond zijn die daar voor iets tussen zit maar ik ben een absolute fan van Testaankoop, de Verbruikersunie dus. Niet dat ik voor elke aankoop eerst de desbetreffende test ga uitpluizen, maar als drukkingsgroep zijn ze mijns inziens niet te onderschatten. In een artikel uit een recent nummer las ik dat ze een overeenkomst hebben met de autoverkoper Cardoen. Dat artikel nam meteen al mijn achterdocht weg jegens dit ersatz autosalon. Tot nog toe deed ik altijd mijn aankoop bij een erkende merkdealer maar ik moet toegeven, er zit toekomst in deze wijze van autoverkoop. In de eerste plaats zijn de prijzen inderdaad zeer scherp maar wat meer is, je kan de wagen meteen testrijden en je hoeft geen maanden te wachten op levering. Je kan ook in dezelfde showroom een vergelijking maken tussen verschillende merken en uitvoeringen. Een, mijns inziens klein, nadeel is dat je de wagen niet tot in elk detail kan samenstellen maar de meeste hebben alle redelijke opties aan boord. Het gaat er mij hier nochtans niet om publiciteit voor hen te maken maar wel voor de verbruikersorganisatie. Het is duidelijk in het belang van de consument dat een firma als Cardoen zijn wagens aankoopt in de Europese Unie in een land waar ze het goedkoopst zijn. En Testaankoop staat in voor hun geloofwaardigheid. Ook voor wat betreft de markt van telefonie en energie lijkt het me dat we alleen door hun acties mogen verwachten dat de prijzen op een gemiddeld Europees niveau uitkomen. Ik ben geen lid van eender welk clubje maar de Verbruikersunie steunen lijkt mij een must… (De foto is een illustratie die ik van het web geplukt heb)
Ik had beloofd zo weinig mogelijk clips te posten: enkele en alleen als het écht de moeite waard is. Deze IS de moeite waard (en de muziek van Deus is mooi meegenomen): Food for thought!
Maar niet echt: dank dus voor uw bezoek. Ik tracht hier op een persoonlijke manier te reageren op wat ik rondom mij zie. Foto's zijn daarbij een belangrijke toevoeging: ik tracht ze zoveel mogelijk zelf te maken en waar dat niet het geval is zal ik de bron vermelden.
Aarzel niet uw commentaar toe te voegen op al wat u leest en ziet!
Al bij al was het vandaag maar een grijze, natte en winderige dag… niet zo uitzonderlijk voor de maand februari. Dus dacht ik, ik zet hier een bosje ranonkels neer. ‘t Zal de boel toch een beetje opvrolijken. Ze doen me altijd een beetje denken aan dahlias, bloemen die je vroeger veel zag op elk boerenhof. Ze zijn wat uit de mode geraakt maar ik vind ze nog steeds prachtig, net als gladiolen… Mag dat?
Ik werk al twee jaar mee aan 
Het feit alleen al dat ik het wilde verzwijgen is een teken aan de wand maar het moet er uit: ik heb World of Warcraft The 
Een mens (lees ‘een man’) verzamelt nogal wat in de loop van zijn leven: je moet op een doordeweekse zaterdag maar eens in de Fnac rondlopen om te zien wat er daar allemaal voor moois in de rekken ligt. Elke week wat anders, elke week wat nieuws.
Er komt duidelijk geen eind aan wat je allemaal aangeboden wordt via het web en ik heb het gevoel dat ik hier voor een stuk mijn eigen seniorennet aan het uitbouwen ben. Mijn laatste ontdekking (sorry voor de eventuele jonge lezers, ik richt me even uitsluitend tot mijn eigen leeftijdsgroep) is deze social music revolution site: 
Het zal best wel mijn mei ‘68 achtergrond zijn die daar voor iets tussen zit maar ik ben een absolute fan van 
