Ça-va-seul

Zonder woorden

Geplaatst op: mei 18, 2009 door RC

Geef toe, het getal heeft iets magisch: 1001. Precies met 1001 foto’s zijn we uit Bali teruggekeert. Het zal dus nog wel even duren voor die allemaal bijgewerkt, bijgesneden, gekeurd op kleur en scherpte en voorzien zijn van onderschrift of titel. Eerst moeten de onscherpe, de oninteressante, de overtollige er uit, samen met diegene die door het onderwerp van de foto werden afgekeurd als zijnde onflatteus.
Nu hoort dit alles thuis onder het hoofdstuk nagenieten: een album maken, familie en vrienden lastig vallen met ‘zullen we de foto’s eens tonen?’, afdrukjes verzenden naar andere reizigers, kortstondige ontmoetingen die, omdat je allemaal van huis bent een soort samenhorigheid creëren die dan weer uitmondt in het nemen van elkaars foto’s: echtparen uit Australië, Spanje en Nederland…
Toegangskaartjes, foldertjes en andere prullaria (al reken ik twee meegebrachte stenen daar niet onder) blijven hoogstwaarschijnlijk nog een tijdje ons pad kruisen tot ze op één of andere dag ongezien verdwijnen of tot we ze niet meer in verband kunnen brengen met hun oorsprong en ze worden verwijderd. Souvenirs hadden we sowieso al niet gekocht dus daar hoeven we deze keer zelfs niet beschaamd om te zijn. Maar wat zeker blijft zijn de ontelbare prachtige herinneringen: details over mensen, smaken, sferen, kleuren, muziek, geuren en geluiden en nog zoveel meer. Die dingen blijven vaak voor altijd bij je, dat is de ware schat die je meebrengt van zo’n reis. Die te delen, daar zijn geen woorden voor.