Met alle chaos in huis is het leuk wanneer de natuur even overneemt en voor wat harmonie zorgt. Deze mannetjeseend was deze morgen te gast in de vijver en hield me tijdens het ontbijt gezelschap. Hij poseerde als een pro en was zelfs zo geduldig dat hij mij ruim de tijd gegeven heeft om mijn fototoestel met een telelens uit te rusten om de foto te nemen. De natuur kan bij tijd en wijle erg meegaand zijn.
Deze twee werkjes van elk ±20cm x 20cm werden na een huurperiode, door ons aangekocht via Kunst in Huis. Door maandelijks een klein bedrag te storten is de uiteindelijke aankoopprijs best te verteren. Een paar weken geleden stonden we in Oostende in de galerij van Roland Devolder te watertanden voor één van zijn werken. Devolder heeft een zeer eigen stijl waar een zekere theatraliteit niet vreemd aan is. De prijzen die gelden op de reguliere kunstmarkt zijn echter van een heel andere orde en als je zo’n werk in bezit wil krijgen mag je al gauw op een aantal maandlonen rekenen. Dat is best jammer, vooral als je bedenkt dat zij die zich dit kunnen veroorloven vaak vanuit andere motieven kopen dan omdat ze van een werk houden. Daarom heb ik bijzonder veel waardering voor KIH. Het vraagt wel even zoeken om de schaarse pareltjes uit de collectie te halen maar als je die vindt kan je er in ieder geval op zijn minst zes maanden gratis van genieten waarna je eventueel kan beslissen of je ze voor goed bij je wilt houden…
Er is ver geen plek in huis meer waar ik nog naar toe kan zonder over planken, tegels, verfpotten en ik-zet-dit-tijdelijk-even-hier hindernissen te moeten stappen. Ettelijke kubieke meter staan hier klaar voor ophaling door de kringloopwinkel. De hoeveelheid materie die een mens verzamelt op een paar jaar is, zo uitgestald, zeer confronterend. Gelukkig kunnen we ons troosten met de gedachte dat dit allemaal nog een tweede nuttige bestemming zal krijgen. Intussen wordt, wat binnen een paar decennia ongetwijfeld op dezelfde manier eindigt, binnengedragen en in gebruik genomen. Het moge ons vergeven worden…
We zitten hier midden in een verhuis en een halve verbouwing: papier afstomen, tegels plaatsen, containerpark rijden enz… Ik moet de tijd om te bloggen letterlijk stélen. Ik maak het me vandaag dan maar gemakkelijk met deze foto uit de oude doos (ik schat tweede helft van de jaren ‘70). Dit was mijn allereerste professionele regie; “Schilders” van de intussen illustere onbekende Heinrich Henkel. Bij theater Vertikaal kon ik beschikken over twee geweldige acteurs: Cyriel Van Gent (†) en Bob De Moor. Qua illustratie past het ook nog bij de eigen werkzaamheden en dat is mooi meegenomen.
Uit een online studie uitgevoerd in 2008 door InSites Consulting in 14 landen blijkt dat 22% van de internetgebruikers dagelijks naar online muziek luistert. 24% doet dit wekelijks en 18% maandelijks. 13% luistert slechts eenmaal per jaar of zelf minder naar online muziek en 23% doet dit nooit.
Als je ziet wat online qua muziek te beluisteren valt zijn deze percentages nog aan de lage kant. Je kan natuurlijk via je computer luisteren maar dan moet je je met lage kwaliteit tevreden stellen. Met een draadloos muzieksysteem zoals bijvoorbeeld dat van Sonos™ aangesloten op je router kan je met gebruikmaking van een afstandsbediening (en zelfs via de iPhone) in alle kamers van je huis naar muziek luisteren. (Als je dat al zou willen kan dat zelfs in elke kamer andere muziek zijn).
Het muziekaanbod is in ieder geval indrukwekkend. Uiteraard zijn er onze Vlaamse radiostations maar daarnaast zijn er ontzettend veel themazenders waar je kan kiezen voor pop, rock, blues, country, jazz, klassiek, hits, wereldmuziek maar ook voor sport, comedy en zelfs religie! Verder kan je uiteraard luisteren naar je eigen iTunes- of Windows Media bibliotheek.
Alsof dat niet genoeg is zijn er muzieksites zoals LastFm en Deezer. Deze laatste omschrijft zijn missie als volgt: To offer, free of charge and legally, all kinds of music, from rock to hip-hop, jazz, electro and world music, while at the same time, artists and rights owners receive a share of advertising revenue.
Er valt af te wachten of dat free of charge zal blijven gelden maar intussen maakt Deezer zijn missie wel waar: * Choose the music you want to listen to, with just one click and in real time from among 2.5 million songs.
* Access theme radios: Hip Hop, Rock, Electro, Jazz, Live, French music, Disco…
* Browse smart radios
* Keep updated on artists, albums, songs
* Share your play lists, tastes and musical moods with your friends through the Deezer users-community
* Listen to all new releases with unlimited access
* Create your own musical world and sound atmosphere
* Help discover new talent
* Download and store your own MP3
Het einde van onze klassieke manier van televisiekijken werd al voorspeld, ook het luisteren naar muziek is niet meer wat het was; mij hoor je niet klagen.
Onze drie oud-studentes gaan door naar de volgende ronde. Proficiat. Ik vind dit eigenlijk een vreselijk format: dit zijn bijna allemaal stuk voor stuk vakmensen, de manier waarop ze zich hier moeten ‘verkopen’ aan een producent (zelfingenomen op een troon gezeten) die één van hen achteraf voor een prijsje een contract zal aanbieden is eigenlijk hemeltergend. Niettemin ben ik trots om wat al die kandidates laten zien, voorzover zij daar in de hen opgelegde nummers de kans toe krijgen. Gelukkig is de jury meestal zeer opbouwend in haar commentaar. Mijn respect ladies!
Het wordt stilaan toch een beetje beangstigend: er blijft nog heel weinig over van onze zogenaamd beschermde privacy. Vooral wanneer je (zoals ik) nogal wat sporen hebt achtergelaten op het grote web. De Nederlandse Wieowie heeft een batterij aan zoekmachines die al die beetjes informatie gaat opzoeken en je alles in no time, netjes geordend, voorschotelt. Adresinformatie en telefoonnummers, e-mailadressen en netlog-, twitter- of facebookaccounts, alles is onmiddellijk beschikbaar. Je bent dus beter voorzichtig wanneer je gaat solliciteren een een loopje met de waarheid wilt nemen want via dit soort sites kan het bedrijf je gegevens makkelijk zelf achterhalen.
Dit moet ook van onschatbare waarde zijn voor wie ons iets wil verkopen. Het moet niet zo moeilijk zijn om een programmaatje te schrijven dat al die informatie scannet en dat daaarna een profiel aflevert waarop een bedrijf al zijn marketingtruuks kan loslaten.
Toen ik een paar weken geleden een uitzending van het VRT-programma Mercator zag, verbaasde ik me over het totaal gebrek aan privacy van de Zweden. Met enkel een nummerplaat kan je in Zweden blijkbaar via de computer, ieders naam en adres opvragen maar ook zijn of haar salaris. Nog een heel kleine inspanning en het bankgeheim opheffen et voilà: de crisis is opgelost.
Dit is de erbarmelijke toestand waarin de Latemse molen zich nu al enkele jaren bevindt. Op donderdag 14 september 2006 werd de Koutermolen van zijn staak gehaald en op een houten ondervloer geplaatst nadat voorafgaand de roeden, de staart en de trap waren verwijderd. Ook werden twee metalen draagbalken in de molen geplaatst, waaraan de molenkast zou opgetild worden. De gedemonteerde kast werd in 2008 (nogmaals) verplaatst naar de boomgaard op een betonnen ondergrond.
Zo stond het in Het Nieuwsblad, 09.04.2008 (!).
SINT-MARTENS-LATEM – Het kan, door de schaarste die er is aan bekwame restaurateurs, nog een hele tijd duren eer de Latemnaars hun trotse Koutermolen terug krijgen. In oktober 2005 stemde de gemeenteraad al in met het bestek en de raming van de nodige onderhoudswerken.
Uit veiligheidsoverwegingen moest men daarna echter eerst de molenkast aftakelen. Daarna werden de meest dringende werken uitgevoerd. Eind december vorig jaar keurde de gemeenteraad de verdere restauratie principieel goed.
Intussen werd een ontwerper aangeduid. Die kwam tot de vaststelling dat de molenkast deels moet worden ontmanteld om degelijk te kunnen nakijken wat gerestaureerd moet worden en latere verrassingen uit te sluiten. Gelet op de verwachte lange looptijd tot de eigenlijke restauratie en om verdere schade te voorkomen, moet de molenkast eerst waterpas op een verharde vloer worden geplaatst. Deze voorbereidende werken kosten 9.500 euro extra. Pas dan kan de ontwerper de staat van de onderdelen nagaan en het restauratiedossier opstellen.
Je zou toch verwachten dat een gemeente als SML iets doortastender is in het onderhoud van haar patrimonium.
Dit is de Vlaamse Pattie Maes die projectleider is bij het MIT. Ik zou het daar een paar dagen geleden over hebben maar kijk hier: ze kan het allemaal zoveel beter zelf uitleggen. Châpeau!
Mocht je denken dat we ver de grens hebben bereikt qua realityprogramma’s dan heb je even naast Endemol gerekend. Deze entertainmentgigant komt nu op de proppen met een nieuw format. Ze moeten daar (zoals ik enkele dagen geleden) gedacht hebben Fuck la crise, we maken er toch gewoon een realityprogramma over. Nu er heel wat bedrijven zijn die moeten afslanken door medewerkers te ontslaan, doen we dit toch gewoon onder de vorm van een leuk spelletje: niet de werkgever, die anders toch maar de boeman is, maar de werknemers beslissen wie moet opkrassen. De beste manier om de -voor de amusementswaarde broodnodige- grote emotionele reacties uit te lokken, is al vast om van iedereen het loon bekend te maken en wat ze waard zijn voor het bedrijf. Daarop moeten de werknemers beslissen wie kop van jut is en dient op te stappen. De woordvoerder van Endemol, vrij van enig cynisme, geeft toe: ‘Natuurlijk is het heftig en confronterend, maar het is vooral herkenbaar. Iedereen heeft collega’s die er wél en die er eigenlijk niet toe doen’.
Ik begin me er al langer hoe minder over te verwonderen dat er mensen met een geweer rondlopen die wild om zich heen beginnen schieten: het is heftig en confronterend maar het is vooral herkenbaar!
Dank u Endemol.
Iedere rechtgeaarde man zal nu wel voor zijn televisietoestel zitten om virtueel mee te rijden in Parijs-Roubaix, maar hier is het alle hens aan dek om de garage op te ruimen zodat er dinsdag kan getegeld worden. Niet dat ik het gevoel heb iets te missen, alleen, ik vraag me af waarom ik dat gevoel niet heb. Wat is er verkeerd met mij dat voetbal of wielrennen mij totaal niet kunnen boeien? Enkel voor tennis (in de goeie ouwe Henin/Clijsters tijd) wilde ik wel eens een paar nachtelijke uren slaap ontberen maar dat is het zo wat qua sportbeleving vanuit de zetel.
Nee, ook het zelf beoefenen van voetbal heeft me nooit kunnen bekoren. In de zestiger jaren op het atheneum, toen al mijn klasgenoten uit hun dak gingen omdat ze eens niet over de bok dienden te springen of aan het rek te hangen, maar er gevoetbald werd, liep ik liever een paar rondjes langs de lijnen… Nou ja, lopen… ik bewoog meestal aan een snelheid tussen wandelen en struikelen.
Vandaag is mijn koersfiets voor het eerst in jaren weer eens buiten gekomen… enkel en alleen omdat de garage nu eenmaal leeg moet tegen dinsdag. It’s a crying shame…
Hiernaast één van de beelden van Folon die op ons gemeenteplein staan opgesteld. Zou men veronderstellen dat hier genoeg geld woont om zoiets privé aan te kopen?
Maar niet echt: dank dus voor uw bezoek. Ik tracht hier op een persoonlijke manier te reageren op wat ik rondom mij zie. Foto's zijn daarbij een belangrijke toevoeging: ik tracht ze zoveel mogelijk zelf te maken en waar dat niet het geval is zal ik de bron vermelden.
Aarzel niet uw commentaar toe te voegen op al wat u leest en ziet!
Er is ver geen plek in huis meer waar ik nog naar toe kan zonder over planken, tegels, verfpotten en ik-zet-dit-tijdelijk-even-hier hindernissen te moeten stappen. Ettelijke kubieke meter staan hier klaar voor ophaling door de kringloopwinkel. De hoeveelheid materie die een mens verzamelt op een paar jaar is, zo uitgestald, zeer confronterend. Gelukkig kunnen we ons troosten met de gedachte dat dit allemaal nog een tweede nuttige bestemming zal krijgen. Intussen wordt, wat binnen een paar decennia ongetwijfeld op dezelfde manier eindigt, binnengedragen en in gebruik genomen. Het moge ons vergeven worden…
Deze foto is nog van 2006 maar je zou het verschil niet merken en vandaag vieren we zijn 85ste verjaardag. Proficiat pa!
Uit een online studie uitgevoerd in 2008 door InSites Consulting in 14 landen blijkt dat 22% van de internetgebruikers dagelijks naar online muziek luistert. 24% doet dit wekelijks en 18% maandelijks. 13% luistert slechts eenmaal per jaar of zelf minder naar online muziek en 23% doet dit nooit.
Iedere rechtgeaarde man zal nu wel voor zijn televisietoestel zitten om virtueel mee te rijden in Parijs-Roubaix, maar hier is het alle hens aan dek om de garage op te ruimen zodat er dinsdag kan getegeld worden. Niet dat ik het gevoel heb iets te missen, alleen, ik vraag me af waarom ik dat gevoel niet heb. Wat is er verkeerd met mij dat voetbal of wielrennen mij totaal niet kunnen boeien? Enkel voor tennis (in de goeie ouwe Henin/Clijsters tijd) wilde ik wel eens een paar nachtelijke uren slaap ontberen maar dat is het zo wat qua sportbeleving vanuit de zetel.
