In de kijker

Geplaatst op: januari 8, 2007 door RC No Comments

MediaMarktJe hebt er geen idee van hoe ver die grote concerns gaan om hun reclame aan je op te dringen. Dan neem je, op vakantie, eens een duik in de Rode Zee, beroemd om haar onder water fauna en dan drijft dit daar rond.

Categorie: consumptie, milieu

Luxe aan mijn gat

Geplaatst op: januari 5, 2007 door RC No Comments

merken.jpgEén van de dingen waar ik een hekel aan heb is dat kledingmerken menen mij als hun reclamepaneel te kunnen gebruiken. We gaan hier geen namen noemen maar soms loopt het echt de spuigaten uit. Blijkbaar vinden sommigen het nodig hun status uit te dragen op t-shirts, handtassen en via het label dat ze ‘vergaten’ te verwijderen op de mouw van hun jasjes. Ik dacht deze morgen, toen ik mijn dagelijkse Standaard las, dat aan die waanzin stilaan een einde kwam: vanaf nu was het blijkbaar niet langer bon ton om met schreeuwerige merknamen uit te pakken. Maar wat bleek al gauw: dit was geen reactie van zelfbewuste consumenten maar van het puikje van de jetset. De dames en heren wilden verdorie unieke creaties, speciaal voor hen gemaakt, zonder merknaam maar in exclusieve kleuren / stoffen à la tête du client gemaakt. Luxe met een kapitale “L” dus. Leest u even mee:
Toch slaat die luxe-industrie nu een nieuwe weg in: die van het merkloze ontwerp waar zo mogelijk een nog duurder prijskaartje aan vast hangt. Voor heel veel insiders hoeft de naam van het merk of van de ontwerper niet langer in koeien van letters op een ontwerp te staan. Integendeel: er wordt gejongleerd met begrippen als confidentieel, persoonlijk en customized . Dat laatste woord betekent zoveel als: helemaal voor mij alleen gemaakt en precies zoals ik het wil.
Dat is toch zum kotzen, nee? Ok, bij deze weet u het: qua ondergoed gaat mijn voorkeur uit naar Hugo Boss, Dim en McCalson: waarschijnlijk ‘made in China’. En u, als ik vragen mag?

Tags: ,     Categorie: consumptie

Nooit te vroeg voor goede voornemens

Geplaatst op: december 4, 2006 door RC No Comments

KedoosIk kan toch de enige niet zijn bij wie er een lichte angst ontstaat als het weer december is: Einde- jaarsfeesten = tijd voor geschenken. Waar komt die angst vandaan? Ben ik bang te ontgoochelen misschien? Ik vind het vooruitzicht van tussen een massa ‘cadeaujagers in overdrive’ te moeten laveren op zoek naar het juiste geschenk zo stresserend dat het met geen kreeft of champagne goed te maken is. Nog vreemder is de angst om te krijgen. Het idee dat je zou moeten pretenderen in de wolken te zijn met elk cadeau dat je krijgt is toch afschrikwekkend. Als man op leeftijd zeg je dan toch: geef mij maar een paar sigaren; wie jou kent, kent ook je merk dus dat kan niet mis gaan. Dat gevoel dat je ooit had als het Sinterklaas was, komt toch nooit terug dus laat maar zitten! Ik durf niet eens iets zeggen hier over de commercie. Het schaamteloos melken van de eindejaarsconsument. Ik moet in eigen hart kijken en toegeven dat ik mezelf ook meer dan nodig oppep met een zinloze aankoop. In dat verband stond er in de weekendbijlage van De Standaard een goeie suggestie in de rubriek ‘To buy or not to buy’ van Oscar Van Den Boogaard. Hij schrijft: “Ik heb daarom een schrift gekocht waarop ik NOT TO BUY geschreven heb. Daarin schrijf ik voortaan op wat ik op het punt stond te kopen maar niet heb gekocht, omdat ik net op tijd de verleiding kon weerstaan. Soms plak ik er een fotootje bij. In een paar weken tijd heb ik al een mooie verzameling opgebouwd van begeerde dingen die ik niet heb gekocht.” Dat lijkt me nu eens een goeie tip: hij komt alleszins in aanmerking voor het lijstje goede voornemens van 2007.

Categorie: consumptie

  Newer Entries