Ça-va-seul

Straffe Toebak

Geplaatst op: februari 20, 2007 door RC No Comments

De heren en dames europarlementsleden hebben naar ik verneem het rookverbod in het parlement aan hun respectieve laarzen gelapt en zijn lustig blijven door paffen. Er komen naar verluid aparte rookruimtes. Dat is nog eens straffe toebak.

Een early adapter is something to be

Geplaatst op: februari 1, 2007 door RC No Comments

De miserie begint al: nog maar net Vista geïnstalleerd en wat blijkt: synchroniseren van deze handheld gaat nog enkel wanneer er mobile 2003 of hoger op geïnstalleerd is. Nu moet je daar maar eens beginnen naar zoeken want intussen is men al aan versie 5.0 van die software en die draait niet op deze zakcomputer. Ik moet zeggen dat de support van HP me meteen opbelde na dat ik hen had gemaild. Helaas met de mededeling dat ze hier geen support meer voor geven want dat iedereen met recentere toestellen werkt. Dit ding koste zowat €800 in 2002 en als ik die upgrade niet vind dan kan ik het net zo goed op ebay verkopen voor een paar euros. Dat is de tol die je betaalt wanneer je een early adapter bent…
En vanavond gaat hier ook het licht uit van 19h55 tot 20h00 (ik ben op dat moment in het theater…) dus donker is het hier sowieso.

Voor het te laat is

Geplaatst op: januari 29, 2007 door RC No Comments

Ik had de film nog niet gezien en via de Standaard vernam ik dat hij op google video staat (zonder onderschriften). Je kan niet anders dan onder de indruk komen van de manier waarop en vooral ook de snelheid waarmee we deze planeet onbewoonbaar maken. Moét je zien, moet je ook iets aan doén.

Update: De uitzending van De Rode Loper waarin enkele fragmenten zitten van onze voorstelling gaat nu woensdag om 18h05 op antenne, zo werd mij door de redactie meegedeeld.

In de kijker

Geplaatst op: januari 8, 2007 door RC No Comments

Je hebt er geen idee van hoe ver die grote concerns gaan om hun reclame aan je op te dringen. Dan neem je, op vakantie, eens een duik in de Rode Zee, beroemd om haar onder water fauna en dan drijft dit daar rond.

Paf ze

Geplaatst op: december 23, 2006 door RC 1 Comment

Het is ook nooit goed

Geplaatst op: december 7, 2006 door RC No Comments

De Standaard schreef gisteren: “Sint- Martens-Latem licht op als de meest ,,gezonde” gemeente van heel België.” Leuk dus om hier te mogen wonen. Ze voegen er ter verduidelijking aan toe: “Gezondheid hangt minder af van toegang tot de zorgen, dan van opleidingsgraad, arbeids- omstandigheden, huisvesting, inkomen, kansarmoede, milieuvervuiling, slechte eetgewoonten.” Het is een zeldzaam voorrecht hier te mogen wonen, ik besef het. Het voelt terzelfder tijd aan als wonen op een eiland: een bijzonder klein eiland dan nog. Het roept soms de herinnering bij me op van een vakantieverblijf in een land als Tunesië of Turkije. Een hotel met een vijf sterren binnenkant en een metershoog hek aan de buitenkant; je geniet maar je hebt er steeds een dubbel gevoel bij. Niettegenstaande deze overduidelijke luxe kan je hier nergens ongestoord je hond uitlaten… Een bijzonder klein ongemak zul je denken maar ik vind het tekenend voor het gebrek aan open ruimte dat zelfs hier het alarmniveau heeft bereikt. Gezond dus, maar wat benepen. Hallo Gent? Hoe zit het nu met dat stadsbos?

Goed voor het milieu

Geplaatst op: december 6, 2006 door RC No Comments

Commentaar geven op wat ik zoal rondom mij zie, lees en hoor is niet altijd evident. Soms heb je de indruk alsof de wereld een dagje stil staat. Vanmorgen echter was het meteen raak. In Humo las ik het interview dat Jan Hertoghs had met Frank Deboosere. Ik kan niet zeggen dat ik een groot bewonderaar ben van Frank, het tegendeel is eerder waar: hij staat er vaak bij als de laatste boyscout aan wie men vergeten zeggen is dat het nu echt wel tijd wordt voor een lange broek, maar dit gezegd zijnde, ergerde ik me rot aan de manier waarop hij door de interviewer van dienst op de rooster werd gelegd. Dat gevoel is te vergelijken met de verontwaardiging die je ervaarde wanneer de zwakste jongen uit de klas nog maar eens het onderwerp was van pesterijen en je niet anders kon dan het voor hem opnemen. Het is het soort journalistiek waar ik op afknap: de geïnterviewde moet op de knieën gebracht worden en er wordt niet opgegeven tot er bloed vloeit: Frank eindigt dan ook met “Waarom word ik afgerekend op dat ene punt, en niet op al die andere zaken waar ik voor sta? En de hardste woorden komen dan nog uit de hoek waar ik me zelf ook bevind (..) Dat doet pijn. Maar ja, ik heb niet te kiezen nu, het is aanvaarden en met de billen bloot gaan staan.” “Wat in Al Gore’s naam heeft Jan Hertoghs ooit ten voordele van het milieu gedaan?” …ben ik dan geneigd uit te roepen. Wie is er hier op scoren uit en op wiens kap?

Ik geef toe: het herinnert me aan de tijd waarop onbarmhartig werd ingehakt op onder andere theatermakers die journalistiek geslachtofferd werden tot meerdere eer en glorie van de recensent. Aan mijn eigen kwetsbaarheid relateer ik die van anderen. Ware het niet goed voor het milieu als we wat milder werden voor elkaar?