Ça-va-seul » muziek

Toekomstmuziek?

RC — Fri, 17 Apr 2009 06:54:26 +0000

Uit een online studie uitgevoerd in 2008 door InSites Consulting in 14 landen blijkt dat 22% van de internetgebruikers dagelijks naar online muziek luistert. 24% doet dit wekelijks en 18% maandelijks. 13% luistert slechts eenmaal per jaar of zelf minder naar online muziek en 23% doet dit nooit.

Als je ziet wat online qua muziek te beluisteren valt zijn deze percentages nog aan de lage kant. Je kan natuurlijk via je computer luisteren maar dan moet je je met lage kwaliteit tevreden stellen. Met een draadloos muzieksysteem zoals bijvoorbeeld dat van Sonos™ aangesloten op je router kan je met gebruikmaking van een afstandsbediening (en zelfs via de iPhone) in alle kamers van je huis naar muziek luisteren. (Als je dat al zou willen kan dat zelfs in elke kamer andere muziek zijn).

Het muziekaanbod is in ieder geval indrukwekkend. Uiteraard zijn er onze Vlaamse radiostations maar daarnaast zijn er ontzettend veel themazenders waar je kan kiezen voor pop, rock, blues, country, jazz, klassiek, hits, wereldmuziek maar ook voor sport, comedy en zelfs religie! Verder kan je uiteraard luisteren naar je eigen iTunes- of Windows Media bibliotheek.

Alsof dat niet genoeg is zijn er muzieksites zoals LastFm en Deezer. Deze laatste omschrijft zijn missie als volgt: To offer, free of charge and legally, all kinds of music, from rock to hip-hop, jazz, electro and world music, while at the same time, artists and rights owners receive a share of advertising revenue.

Er valt af te wachten of dat free of charge zal blijven gelden maar intussen maakt Deezer zijn missie wel waar:
* Choose the music you want to listen to, with just one click and in real time from among 2.5 million songs.
* Access theme radios: Hip Hop, Rock, Electro, Jazz, Live, French music, Disco…
* Browse smart radios
* Keep updated on artists, albums, songs
* Share your play lists, tastes and musical moods with your friends through the Deezer users-community
* Listen to all new releases with unlimited access
* Create your own musical world and sound atmosphere
* Help discover new talent
* Download and store your own MP3
Het einde van onze klassieke manier van televisiekijken werd al voorspeld, ook het luisteren naar muziek is niet meer wat het was; mij hoor je niet klagen.

Een nieuwe start! Waar blijft u?

RC — Fri, 13 Mar 2009 17:11:12 +0000

flyer Little Shop of Horrors

Na ongeveer 17 maanden heb ik nog eens de moed opgebracht om deze pagina’s opnieuw te voorzien van wat tekst en uitleg. Voor wat het onderwerp betreft gaat de eer meteen naar de studenten derde en vierde jaar, die vanaf dinsdag as. in première gaan met “Little Shop of Horrors”.

Deze, nogal karikaturale, musical vertelt het verhaal van een bloemenzaak die op de rand van het failliet, plots weer klandizie aantrekt met een nieuwe plantensoort. Al gauw blijkt echter dat dit nieuwe specimen helemaal niet zo onschuldig is als het lijkt. Het plantje wil namelijk enkel groeien wanneer het regelmatig wordt voorzien van … bloed.

De regie is in handen van Bruno Van Heystraeten, die trouwens een oudstudent is van de opleiding. Aan de piano begeleidt Pietro Ramman. Alle informatie vindt u op de website van de Erasmushogeschool en van het Conservatorium.
Op 17 en 22 maart om 14.30u
Op 18, 19, 20, 21, 25, 26, 27 en 28 maart om 20u
U komt toch ook?

All You Need Is…

RC — Sun, 18 Nov 2007 10:38:52 +0000

Jaren ’60: Beatlemania… in tegenstelling tot vandaag is LOVE en niet FUCK hét modewoord. Alom wordt er verbroederd (en verzusterd?) onder het delen van een paar joints. Allemaal geuren we naar patuly. De bloemetjeshemden en lange haren, de ziekenfondsbrilletjes en de mouton retourné, de vrije liefde en de teensandalen zijn IN. Werken voor de kost, autoriteit, winstbejag en okselfrisheid zijn OUT.

In die schijnbaar ideale wereld is er één man die dwars ligt, maar tegelijk is hij verliefd op de vrouw die zowat de hippiecultuur op haar dooie eentje heeft uitgevonden. Hoe dit afloopt ziet u binnenkort in een nieuwe productie van de musicalafdeling.

Indien ernstig: zich onthouden. (zie ook gisteren…)

Yeah, Yeah, Yeah…

RC — Sat, 17 Nov 2007 11:23:14 +0000

Het is bijna zo ver: op 11 december gaat de nieuwe productie van de musicalafdeling in première. Vanaf nu niet meer in theater ARTE, dat jammer genoeg de deuren moest sluiten, maar in onze eigen multifunctionele ruimte (yeah!). Voor alle oudjes onder ons: met muziek van The Beatles (yeah! yeah!) en geregisseerd door ondergetekende (yeah! yeah! yeah!). Kom dat zien

Get your motor running?

RC — Tue, 16 Oct 2007 19:21:33 +0000

Mijn kilometerteller staat op ongeveer 7000, ik heb het dan over motorkilometers… Allemaal gereden van maart tot vandaag. Binnenkort zouden er daar op 24 uur nog eens 500 miles moeten bijkomen. U hebt het goed: dat is zowat 800km! Tellen we daar nog de heen en terugrit bij: we vertrekken uit ’s Gravenwezel; en je komt aan een -als je’t mij vraagt- redelijk indrukwekkende 1000km. Wie haalt het nu in godsnaam in zijn hoofd om zoiets te organiseren? (Het antwoord vindt u hier) Een rondrit van Noord naar zuid en van Oost naar West. ’s Nachts. Niet meteen mijn idee van een easy riding rit. Maar het moét: ce que femme veut… Wat is er toch mis met mijn testosteron? Ik heb geleerd dat sommige dames het vrouwelijke in een man aantrekkelijk schijnen te vinden maar het weze hen gezegd dat het andersom geenszins het geval is (wat mij betreft). Als ik in de Ardennen onder een de weg dwarsend everzwijn terechtkom zal het zeer zeker mijn schuld niet zijn.

Wie zich enigszins met verbazing afvraagt waarom in mijn playlists (zie elders op deze pagina) zo veel nummers van the Beatles voorkomen moet weten dat ik met de studenten uit de meesterjaren een productie voorbereid met enkel muziek van deze heren. Later daarover beslist meer.

The Animals: beestig goed

RC — Wed, 08 Aug 2007 18:51:43 +0000

Ik had het gisteren over the Animals en hun song over Bo Diddley. Als je bedenkt dat dit nummer dateert van het eind van de jaren zestig is het een verdomd straf nummer. Dat recitatieve, of verhalende, in een song vind je pas terug in deze eeuw, bij de rappers. Een verhaal en een zich steeds herhalend ritme. Of vergis ik me? Hoe dan ook dit is de tekst er van: beluister het eens

Now lets hear the story of Bo Diddley and the Rock n Roll scene in general
Bo Diddley was born Elias McDaniels in a place called McCoom,
Missississipi about 1926
He moved to Chicago about 1938
Where his name was eventually changed to Bo Diddley

He practiced the guitar every day and sometimes into the night
Till his papa’s hair began to turn white
His Pa said Son, listen here, I know
You can stay but that guitar has just gotta go
So he pulled his hat down over his eyes
Headed on out for them Western Skies
I think Bob Dylan said that
He hit New York City

He began to play at the Apollo in Harlem
Good scene there everybody raving
One day, one night, came a Cadillac with four head lights
Came a man with a big, long, fat, cigar said, C’mere son, I’m gonna make you a
star
Bo Diddley said, Uh..whats in it for me?
Man said, Shut your mouth son , play the guitar and you just wait and
see

Well, that boy made it, he made it real big
And so did the rest of the rock n roll scene along with him
And a white guy named Johnny Otis took Bo Diddleys rhythm
He changed it into hand-jive and it went like this
In a little country town one day
A little old country band began to play
Add two guitars and a beat up saxophone
When the drummer said, boy, those cats begin to roam
Oh baby oh we oh oh
Ooh la la that rock and roll
Ya hear me oh we oh oh
Ooh la la that rock and roll

Then in the U.S. music scene there was big changes made
Due to circumstances beyond our control such as payola
The rock n roll scene died after two years of solid rock and you got discs like,
ah…
Take good care of my baby
Please don’t ever make her blue and so forth

About, ah, one year later in a place called Liverpool in England
Four young lads with mop haircuts began to sing stuff like, ah…
It’s been a hard days night and I;ve been working like a dog and so on
In a place called Richmond in Surrey, whay down in the deep south
They got guys with long hair down their back singing
I wanna be your lover baby I wanna be your man yeah and all that jazz

Now we’ve doing this number, Bo Diddley, for quite some time now
Bo Diddley visited this country last year
We were playing at the Club A Gogo in Newcastle, our home town
The doors opened one night and to our surprise walked in the man himself, Bo
Diddley
Along with him was Jerome Green, his maraca man, and the Duchess, his gorgeous
sister

And a we were doing this number
Along with them came the Rolling Stones, the Mersey Beats,
They’re all standing around diggin’ it
And I overheard Bo Diddley talkin’
He turned around to Jermone Green
And he said, Hey, Jerome? What do you think these guys doin’ our..our
material?
Jerome said, Uh, where’s the bar, man? Please show me to the bar…
He turned around the Duchess
And he said, Hey Duchess…what do you think of these young guys doin’ our
material?
She said, I don’t know. I only came across here to see the changin’ of the
guards and all that jazz.

Well, Bo Diddley looked up and said to me, with half closed eyes and a smile,
He said Man, took off his glasses,
He said, Man, that sure is the biggest load of rubbish I ever heard in my
life…

Hey Bo Diddley
Oh Bo Diddley
Yeah Bo Diddley
Oh Bo Diddley
Yeah Bo Diddley

En voor wie het interesseert: payola (komt in het nummer voor) is een illegale praktijk waarbij een platenmaatschappij betaalt voor het draaien van een song. Deze praktijk verdrong vaak andere muziek uit de playlists van Amerikaanse radiostations…

Het ei van

RC — Sun, 18 Feb 2007 10:46:57 +0000

Een mens (lees ‘een man’) verzamelt nogal wat in de loop van zijn leven: je moet op een doordeweekse zaterdag maar eens in de Fnac rondlopen om te zien wat er daar allemaal voor moois in de rekken ligt. Elke week wat anders, elke week wat nieuws.
In de loop der jaren liggen er dan heel wat van die ‘must haves’ die intussen zijn afgedankt, te zieltogen en plaats in te nemen: oude videokaarten, beeldschermen, labelprinters, fototoestelletjes en zelfs een videocamera. Je zou ongemakkelijk worden mocht je weten hoeveel geld daar al naar toe gegaan is. Maar er zijn gelukkig uitzonderingen. Spullen die je na jaren voor geen geld zou willen missen. De IPod is er daar één van, maar ook dit, niet zo fraai vormgegeven object dat we hier ‘het ei’ noemen. Het is eigenlijk een eenvoudige draadloze ontvanger die je toelaat de muziek die, onder andere de IPod, via de versterker afspeelt, zowat overal in en buitenshuis mee te nemen. De geluidskwaliteit is bovendien uitstekend. Af en toe opladen hoort er natuurlijk ook weer bij (een mens heeft daar een halve dagtaak aan) maar eens opgeladen zorgt hij urenlang voor muziek. Goed gedaan van Philips

See you there

RC — Wed, 31 Jan 2007 18:41:04 +0000

Na de reeks foto’s die ik gemaakt heb van onze voorstelling en waarvan er een aantal op mijn site staan bij Flickr, ligt mijn toestel er een beetje werkloos bij. Het thema dat momenteel aan bod komt bij Vazaar is mooi industrieel maar ik heb niet meteen zin om naar Zelzate te trekken en daar op een industrieterrein te gaan staan. Dat zal dan wel de amateur in mij zijn zeker. Ik ben ook vragende partij voor het volgen van een interessante cursus: een week of wat geleden had An Nelissen het er over dat ze wellicht in Brugge kon gaan les geven, mits ze nog een paar cursisten vond. Ik heb mijn visitekaartje achter gelaten maar verder niks meer gehoord. Mocht iemand een goeie tip hebben…

Voor wie eventueel interesse heeft om een concert van Karim Baggili (zie zaterdag 27/01) mee te maken: op 29 maart speelt hij in cultureel centrum de Herbakker in Eeklo met zijn kwartet. Er zijn slechts 100 plaatsen beschikbaar, eigenlijk nog maar 98 dus… See you there.

Karim Baggili

RC — Sat, 27 Jan 2007 18:00:56 +0000

Mijn bede is verhoord, aan mijn oproep is voldaan. Lees mijn bijdrage van 21 januari en herinner je dat ik daar stelde dat het hoog tijd was om eens wat nieuws te beleven op muzikaal gebied. Vandaag loop ik rondjes in de Fnac in Gent en wordt er een concert(je) aangekondigd van deze jonge knaap (30 noem ik jong), Karim Baggili, samen met een percussionist. Flamenco zegt men er bij. Nu, daar lust ik altijd wel pap van maar wat deze jongen daar laat horen gaat wel even een heel eind verder: invloeden van arabische muziek, jazz en flamenco maken dit tot een uniek concert. Kan iemand me zeggen wat voor een instrument een Ud is? Deze man is de zoon van een Jordaanse vader en een Joegoslavische moeder en dat verklaart wellicht de verschillende invloeden die je in zijn muziek terug vindt. Ik beklaag het me dat ik net bij de ingang nog op een paar mensen stuitte die ik kende en waarmee ik zeker 10 minuten babbelend gemist heb. Met 2 cd’s ben ik naar huis gekomen en allebei zijn ze verbluffend. Een aanrader; zeg dat ik het gezegd heb.

Aanvulling: De Ud of Oed is een Arabische luit. Inmiddels blijkt dat Karim de muziek maakte voor “Colette” een voorstelling van Arne Sierens.
De hier gepubliceerde foto is afkomstig van zijn website

Verras me

RC — Sun, 21 Jan 2007 08:24:04 +0000

Het is (te) lang geleden dat ik nog eens een muzikale ontdekking deed van het formaat van Calle 54. Deze muziek is de soundtrack van de gelijknamige documentaire film die Fernando Trueba maakte over Latin Jazz. Het is ook waarschijnlijk door de film dat de muziek me zo heeft verleidt. Jazz is nooit helemaal mijn ding geweest, maar als je deze schitterende muzikanten bezig ziet kan je moeilijk onbewogen blijven. Paquito D’Rivera, Tito Puente, Eliane Elias maar vooral Michel Camilo en Cucho Valdez hebben mijn muzikale hart gestolen. Wie meer wil kan naar enkele fragmenten van deze schitterende muziek luisteren, uitgebracht op op 3 cd’s, op de site van Amazon. Het mag bij deze duidelijk zijn dat elke suggestie welkom is: van hip hop tot klassiek, verras me!

Met zijn allen op de Boerentoren

RC — Tue, 19 Dec 2006 08:02:33 +0000

Dezer dagen laten we ons weer van onze beste kant zien: ik was geraakt deze morgen toen ik in de krant las dat een organisatie een honderdtal tentjes ter beschikking had gesteld voor de daklozen van Parijs. Mijn vrouw, die daar regelmatig voor het werk vertoeft, had me al verteld dat er zo veel zijn. Ook de gewone burger wordt uitgenodigd om eens een nachtje door te brengen in zo’n tent om eens te ervaren wat het is bij zulke temperaturen buiten te moeten slapen. Een initiatief dat navolging verdient.
Op Studio Brussel zijn dan weer Peter, Christophe en Tomas gestart met hun actie in hun nieuwe huis op het Martelarenplein in Leuven. Om negen uur zal Louis Tobback samen met Marcel Vanthilt de drie officieel opsluiten in het Glazen Huis. Dat is trouwens life te volgen op tv-één. De keuzeplaten van de luisteraars worden per opbod verkocht. De actie loopt ten voordele van het landmijnenprogramma van het Rode Kruis en een bod uitbrengen kan vanaf €10.
En wie Levenslijn wil steunen kan zijn boodschap in neon bovenop de Boerentoren in Antwerpen laten projecteren. Dat kan door middel van het sturen van een sms met uw boodschap naar 3909. Prijs per oproep is €1. Ik heb in ieder geval deze morgen mijn lieve vrouw al verrast met deze boodschap. Je liefde uiten én anderen helpen: het geluk voor €1. Ik kan het u van harte aanbevelen.

Penis Dimension

RC — Mon, 27 Nov 2006 16:52:06 +0000

Gisteren ontdekte ik dankzij een tip op ‘Asfaltkonijn‘, deze site van Concert Vault: voor al wie gek is of was van bands als The Who, Led Zeppelin, Frank Zappa en the Mothers of Invention, Crosby, Stills, Nash & Young en nog tientallen anderen is dit een must. Gewoon even gratis registreren, een concert kiezen, (een j rollen?) en genieten. Ik luister op dit moment naar een concert van Zappa wiens muziek mij voor een deel nog steeds erg bevalt. Eén van mijn favorieten is het hilarische “The Mothers Life at the Fillmore East” waarin ze samen met Mark Volman en Howard Kaylan van de ter ziele gegane “Turtles” hun versie brengen van “So happy together”. Aangezien ze toen nog contractuele verplichtingen hadden traden ze op onder de naam van “the Phlorescent Leech & Eddie” Je zal het me niet kwalijk nemen als ik nu verder luister naar “Penis Dimension”, bijna 40 jaar geleden geschreven. Eat your heart out Goedele Liekens .