Geplaatst op: december 11, 2006 door RC
Dit zou dus een overtreding zijn (zie gisteren) euh… pak me dan als je kan.
Merkwaardige stelling in De Standaard deze morgen: alsof het een ontdekking betrof wordt er aan de hand van een spelletje aangetoond dat mensen belang hechten aan rechtvaardigheid. The Ultimate Game, want zo heet het spelletje dat dit moet illustreren, gaat als volgt: Jan krijgt een bedrag van €100 op voorwaarde dat hij deelt met Piet. Hij moét Piet tenminste €1 geven en als Piet het bedrag dat hij krijgt, weigert, dan moet Jan de volledige €100 teruggeven. Volgens Paul De Grauwe, met wie De Standaard een verder interessant interview publiceert, zal een econoom in dit geval aan Piet €1 uitbetalen. Dat vind ik dan wel een zeer domme econoom met bijzonder weinig mensenkennis. Alsof hij zich hierover verbaast schrijft Paul De Grauwe: “Het experiment werd honderden keren herhaald in verschillende landen en culturen, en telkens wordt een gift van 1 euro massaal verworpen. Waarom? Omdat mensen zo’n gift niet fair vinden. Ze krijgen liever niets dan een habbekrats die ze onrechtvaardig vinden.” De meeste mensen zouden €30 als ‘rechtvaardig’ beschouwen. Dit zou aantonen dat de mens meer is dan de rationele homo economicus. Wat een geluk dat we geleerde mensen hebben die voor ons af en toe een open deur intrappen.
Geplaatst op: december 7, 2006 door RC
De Standaard schreef gisteren: “Sint- Martens-Latem licht op als de meest ,,gezonde” gemeente van heel België.” Leuk dus om hier te mogen wonen. Ze voegen er ter verduidelijking aan toe: “Gezondheid hangt minder af van toegang tot de zorgen, dan van opleidingsgraad, arbeids- omstandigheden, huisvesting, inkomen, kansarmoede, milieuvervuiling, slechte eetgewoonten.” Het is een zeldzaam voorrecht hier te mogen wonen, ik besef het. Het voelt terzelfder tijd aan als wonen op een eiland: een bijzonder klein eiland dan nog. Het roept soms de herinnering bij me op van een vakantieverblijf in een land als Tunesië of Turkije. Een hotel met een vijf sterren binnenkant en een metershoog hek aan de buitenkant; je geniet maar je hebt er steeds een dubbel gevoel bij. Niettegenstaande deze overduidelijke luxe kan je hier nergens ongestoord je hond uitlaten… Een bijzonder klein ongemak zul je denken maar ik vind het tekenend voor het gebrek aan open ruimte dat zelfs hier het alarmniveau heeft bereikt. Gezond dus, maar wat benepen. Hallo Gent? Hoe zit het nu met dat stadsbos?
Geplaatst op: december 6, 2006 door RC
Commentaar geven op wat ik zoal rondom mij zie, lees en hoor is niet altijd evident. Soms heb je de indruk alsof de wereld een dagje stil staat. Vanmorgen echter was het meteen raak. In Humo las ik het interview dat Jan Hertoghs had met Frank Deboosere. Ik kan niet zeggen dat ik een groot bewonderaar ben van Frank, het tegendeel is eerder waar: hij staat er vaak bij als de laatste boyscout aan wie men vergeten zeggen is dat het nu echt wel tijd wordt voor een lange broek, maar dit gezegd zijnde, ergerde ik me rot aan de manier waarop hij door de interviewer van dienst op de rooster werd gelegd. Dat gevoel is te vergelijken met de verontwaardiging die je ervaarde wanneer de zwakste jongen uit de klas nog maar eens het onderwerp was van pesterijen en je niet anders kon dan het voor hem opnemen. Het is het soort journalistiek waar ik op afknap: de geïnterviewde moet op de knieën gebracht worden en er wordt niet opgegeven tot er bloed vloeit: Frank eindigt dan ook met “Waarom word ik afgerekend op dat ene punt, en niet op al die andere zaken waar ik voor sta? En de hardste woorden komen dan nog uit de hoek waar ik me zelf ook bevind (..) Dat doet pijn. Maar ja, ik heb niet te kiezen nu, het is aanvaarden en met de billen bloot gaan staan.” “Wat in Al Gore’s naam heeft Jan Hertoghs ooit ten voordele van het milieu gedaan?” …ben ik dan geneigd uit te roepen. Wie is er hier op scoren uit en op wiens kap?
Ik geef toe: het herinnert me aan de tijd waarop onbarmhartig werd ingehakt op onder andere theatermakers die journalistiek geslachtofferd werden tot meerdere eer en glorie van de recensent. Aan mijn eigen kwetsbaarheid relateer ik die van anderen. Ware het niet goed voor het milieu als we wat milder werden voor elkaar?
Geplaatst op: december 2, 2006 door RC
Vanaf 15 december as. spelen de laatstejaarsstudenten van het Brussels Conservatorium een reeks van acht voorstellingen. De muziek bij deze productie is van Queen. Kom eens kijken naar dit jong talent 
.
Je kan alle informatie vinden op de site van Theater Arte. De toegang is gratis en reserveren is wenselijk want de publieke belangstelling is meestal erg groot.
Heeft u het vandaag ook gemerkt? In de kranten? Reclame voor God? Of moet ik zeggen voor de kerk? Het geloof net als elk ander consumptieproduct aan de man gebracht via reclame. Toegegeven de slogans zijn leuk gevonden (mijn favoriet is: GIJ ZULT NIET STELEN: wacht liever op de wintersolden) en er is niet op een euro gekeken want in De Standaard stonden er minstens een 8-tal pagina’s over een hele krantenbladzijde. Maar wat mij betreft is het du-jamais- vu. Ik vraag me af of er nu ook op televisie reclameblokken zullen worden gekocht; of zou dat onder ‘mededelingen van openbaar nut’ vallen zoals de campagne voor varkensvlees en de Flandria groenten? Benieuwd of de kerken hierdoor weer gaan vollopen… Vergeet het vooral niet: morgen is het zondag.
Geplaatst op: december 1, 2006 door RC
Naar aanleiding van mijn bijdrage van gisteren, stuurde Luc Simoens me deze leuke reeks foto’s. Van op zijn dakterras heeft hij een mooi uitzicht op de bomen langs de ‘Nieuwe Wandeling’ in Gent. Hij maakte er zelfs een seizoen bij: het regenseizoen.
An Nelissen beweerde onlangs nog op haar blog: “Miljarden foto’s worden er dagelijks getrokken. Maar binnen vijftig jaar zullen er daar nauwelijks van terug te vinden zijn.” Ik ben daar nog niet zo zeker van: foto’s worden namelijk in extreem veel versies gekopieerd en gepubliceerd. Je moet maar eens googlen naar een afbeelding en je merkt al snel dat vele foto’s in een verschillende context en in verschillend formaat op meerdere websites voor komen. Er bestaan al heel wat websites waarop men zijn familiekiekjes plaatst voor vrienden en kennissen, die ze op hun beurt weer downloaden en opslaan. Terzelfder tijd neemt de opslagcapaciteit van jaar om jaar toe. Er zal nooit tevoren zo veel beeldmateriaal voorhanden zijn geweest.
Een goeie vriendin uit Genève stuurde me vandaag een mail in verband met ‘Wereld Aids Dag‘. Ze vroeg me op deze link te klikken en daar virtueel een kaars aan te steken. Deze organisatie stort 1 dollar per unieke bezoeker. Het leek me het minste wat ik kon doen. Liever dan deze mail weer naar iedereen door te sturen publiceer ik hem hier. Doen!
Fotografieliefhebbers, neem ook eens een kijkje hier! (Dank je Marc)
foto: Luc Simoens
Newer Entries
