Geplaatst op: oktober 16, 2007 door RC
Mijn kilometerteller staat op ongeveer 7000, ik heb het dan over motorkilometers… Allemaal gereden van maart tot vandaag. Binnenkort zouden er daar op 24 uur nog eens 500 miles moeten bijkomen. U hebt het goed: dat is zowat 800km! Tellen we daar nog de heen en terugrit bij: we vertrekken uit ’s Gravenwezel; en je komt aan een -als je’t mij vraagt- redelijk indrukwekkende 1000km. Wie haalt het nu in godsnaam in zijn hoofd om zoiets te organiseren? (Het antwoord vindt u hier) Een rondrit van Noord naar zuid en van Oost naar West. ’s Nachts. Niet meteen mijn idee van een easy riding rit. Maar het moét: ce que femme veut… Wat is er toch mis met mijn testosteron? Ik heb geleerd dat sommige dames het vrouwelijke in een man aantrekkelijk schijnen te vinden maar het weze hen gezegd dat het andersom geenszins het geval is (wat mij betreft). Als ik in de Ardennen onder een de weg dwarsend everzwijn terechtkom zal het zeer zeker mijn schuld niet zijn.
Wie zich enigszins met verbazing afvraagt waarom in mijn playlists (zie elders op deze pagina) zo veel nummers van the Beatles voorkomen moet weten dat ik met de studenten uit de meesterjaren een productie voorbereid met enkel muziek van deze heren. Later daarover beslist meer.
Geplaatst op: september 9, 2007 door RC
Gisteren met mijn collega en goede vriend Eric een motorit gemaakt van het Pajottenland naar de Vlaamse Ardennen. Vertrekkend vanuit Ternat reden we tot in Herne en vervolgens via Tollenbeek (zie foto) over Galmaarden, Geraardsbergen, Parike en Brakel weer noordelijk om te eindigen in Aalst. Die Zuidelijke lijn is beslist de moeite waard. Er zal al wel iemand op het idee gekomen zijn om eens een fotoboek aan te leggen van al die Vlaamse marktplaatsjes want die zijn soms heel schattig, zo niet moet het dringend gebeuren. Verder heb ik de indruk dat de helft van Vlaanderen op zaterdagnamiddag klust, want het aantal Gamma winkels dat we passeerden mag indrukwekkend heten. In totaal was de rit amper 85km lang, maar met de nodige stops onderweg resulteerde dat toch in een fijne namiddag. Zou ik nu journalist kunnen worden bij Motoren en toerisme?
Geplaatst op: september 3, 2007 door RC
Dat niemand ooit nog zegt dat die motorboys ruwe binken zijn: het tegendeel is waar. Zorgzaam voor mekaar, voorzichtig in het verkeer, attent en beleefd.
Het weer zat enorm mee en de rit via binnenwegen over zo’n 175km verliep vlekkenloos. Alles was tot in het detail voorbereid door een paar Ghent Chapter leden. Voor het eerst konden we onze harleys dus eens over een parcours leiden waar ze voor gemaakt zijn: de kronkelige kustweg van Boulogne over Wimereux, Ambleteuses, Audresselles, Cap Griz Nez en Wissant. Bij hoge uitzondering waren zelfs de White Cliffs of Dover te aanschouwen. Met 380km in totaal op de teller hebben we meteen voor onszelf bewezen dat op vakantie gaan met de moto’s perfect doenbaar is. Helaas is het wat laat op het seizoen om dat nog te realiseren.
Bij de foto: nee we hebben geen derde hond er bij, Camiel, een Welsh Corgi, is de troetel van één van onze medereizigers.
Geplaatst op: augustus 28, 2007 door RC
Zaterdag vierden we de 60ste verjaardag van Myriam op smakelijke, uitbundige en vooral jeugdige wijze. Persoonlijk heb ik wroeging wanneer ik terugdenk aan de manier waarop ik vroeger iemand van die leeftijd percipieerde…: iemand waarbij het woord ‘leeftijd’ steeds vooraf gegaan werd door een rangtelwoord.
Is er aan die perceptie iets veranderd of is er aan ons iets veranderd? Ik durf te opteren voor de tweede mogelijkheid. Ook de reclame schijnt er zo over te denken want ze richten weer voluit hun pijlen op ons; we behoren tenslotte tot een groep die geld te spenderen heeft, en niet meteen aan thermofiel ondergoed. De laatste maanden verschijnen er zelfs nieuwe tijdschriften die vooral óns tot hun doelpubliek rekenen: ‘Plus’ is er zo één en ‘Milo‘… We worden warempel voor vol aanzien. Als je de stralende glimlach van Myriam zo ziet dan geloof je het ook echt: Midlife rocks!
Dank je Myriam! Het/Je was geweldig 
Geplaatst op: augustus 9, 2007 door RC
Weer zo’n gezellige site om eens naar toe te surfen: hier kan je aan de hand van een dertigtal vragen over je biologische leeftijd, je gezondheid, ras, levenswijze enzovoort, te weten komen wat jouw “echte” leeftijd is en vooral welke leeftijdsverwachting je mag koesteren. Liegen bij het antwoorden is dus enkel jezelf bedriegen. De babyboomers gaan stilaan één voor één met pensioen en voor velen blijft er nog behoorlijk wat quality time over ook. Zo zou ik na mijn 65ste nog zo’n 21 jaar moeten kunnen genieten van wat ik toch maar liever mijn vierde leeftijd zou willen noemen… Niettegenstaande alle spaarplannen en pensioenfondsen is dat op financieel gebied een schrikwekkend lange tijd. Anderzijds heb ik gemerkt dat het vrij moeilijk wordt om voor televisie of theater nog de rol van een krasse ouderling in te vullen. Wijlen Luc Philips heeft door zijn fitheid (er wordt beweerd dat hij op zijn 60° nog leerde waterskiën) en zijn vermogen om nog moeiteloos lange teksten te onthouden (Krapp’s laatste band van Beckett bijvoorbeeld) op hoge leeftijd de mooiste rollen van zijn leven gespeeld. In die context kan je er dus ook maar beter oud uit zien op ‘jonge’ leeftijd, wil je nog aan de bak komen.
Hoe oud zullen onze kinderen en kleinkinderen worden: daar is ook al heel wat onderzoek naar gebeurd. Is er een absolute grens of niet? Materie die me mateloos boeit.
Geplaatst op: juli 24, 2007 door RC
Eindelijk tijd om het allemaal wat te laten hangen: een goedkope grap? Ok. maar ik zei het toch, tijd om wat minder na te denken en wat meer te zijn.
Hoe was het? Schitterend, dank u. Warm, dat wel. Gemiddeld overdag zo’n 35° maar wie klaagt daarover als er een parasol en een zwembad in de buurt is. Ik zet het erbij om het zelf niet te vergeten: we bezochten Massa Maritimi, Castiglione de la Pescaia, Siena, San Gimignano en natuurlijk Firenze (zie foto).
We aten chingiale, pennes, pesce, funghi, pizza, tagliolini, tiramisu, prosciuto, en nog zo veel meer. De terugreis werd onderbroken door een halte in Obernai; een niet te missen Elzasser kleinood.
Kortom het was vakantie zoals vakantie moet zijn. En nu gaan we er maar weer aan staan. Zo hoort dat.
Geplaatst op: maart 20, 2007 door RC
De vijver krijgt na 5 jaar een grondige opknapbeurt. Alles was compleet overwoekert door één of andere uitheemse kruipplant en de keren dat je nog eens een vis zag waren op één hand te tellen. Uiteindelijk bleken een paar goudwindes en hun kroost de winter overleefd te hebben. Verder krioelt het van het leven: salamanders, slakken, kikkers en padden. Ze mogen hun zwembad houden, geef mij maar een vijver .
Geplaatst op: maart 5, 2007 door RC
Als kind en enige zoon ben je het gewoon om alleen te spelen. Je weet ook niet beter dan dat dát het ideaal is. Alle aandacht gaat trouwens ook alleen naar jou uit. Veel later besef je dat het toch misschien leuker ware geweest met een broer of zus, zelfs een verre neef of een paar nichtjes konden er niet af.
Ik had nooit veel familie: mijn moeder overleed veel te vroeg en zélf heb ik ook maar één dochter. Een bijeenkomst van mijn hele familie zag er lange tijd dan ook altijd zo uit: mijn (ex-)vrouw, mijn dochter, mijn vader en ik.
Soms vertellen studenten me, dat ze een heel weekend met de familie op jaarlijkse uitstap geweest zijn. Ze tonen me dan foto’s waarop zoveel mensen staan dat je er met gemak zeven voetbalploegen kunt mee samenstellen. Wij waren met vier: genoeg om te kaarten, dat wel.
Nu ik al een hele tijd met mijn vriendin en haar twee zonen samenleef begint daar eindelijk verandering in te komen. Zo betrapte ik me er zondagavond op, nadat we allemaal samen hadden gegeten, hoe gelukkig ik me voelde door de aanblik van die 5 jonge mensen rond de tafel die zich amuseerden met een spelletje Monopoly. Mijn dochter met haar vriend, de twee zonen van mijn vriendin en de vriendin van één van hen. Plots had ik zo een beetje het gevoel de familievader te zijn. Heerlijk!
Geplaatst op: februari 7, 2007 door RC
Zo, gesnoeid en onder de rijm, ziet de tuin er behoorlijk kaal en koud uit. Ik zal trachten maandelijks een foto te publiceren vanuit min of meer hetzelfde standpunt. Kijken en vergelijken
Geplaatst op: februari 5, 2007 door RC
Dit is een foto van mijn overgrootvader Theodoor. Tenminste een detail uit een foto waarin hij samen afgebeeld staat met mijn overgrootmoeder. Achter op de foto staat in potlood geschreven: Van harte aangeboden aan onze zoon en schoondochter ter gelegenheid onzer veertigjarige echtverbintenis. 22 mei 1874 – 22 mei 1914. Het mag hoogst uitzonderlijk heten dat ik deze foto na vier generaties toch nog in mijn bezit heb en ik mag er niet aan denken hoeveel andere foto’s er waarschijnlijk in de loop van de voorbije 100 jaar verloren zijn gegaan.
Ik wil hiermee eigenlijk mijn steentje bijdragen in de discussie die ik de laatste tijd vaak heb horen voeren over hoe de komende generaties, aangezien wij nauwelijks nog materiële afbeeldingen maken, het zullen moeten stellen zonder. De redenen die hiervoor worden opgegeven liggen meestal in de lijn van: de gegevens op de dragers (cd, dvd, harde schijf, usb stick) zijn binnen honderd jaar allemaal vergaan en de apparatuur waarmee die konden worden afgelezen bestaat niet meer. Ik kan het daar eigenlijk niet mee eens zijn. Daar zijn in mijn ogen twee redenen voor.
Er zijn nog nooit zo veel afbeeldingen gemaakt als tegenwoordig. Zowat iedereen loopt rond met gsm’s met fotomogelijkheden of met een digitale camera en nu de kostprijs van een afdruk wegvalt worden er waarschijnlijk miljoenen foto’s gemaakt per uur! Een tweede reden is dat deze foto’s meestal in een veelvoud van kopieën worden opgeslagen. Dat gebeurt zowel bij de persoon die de foto nam, maar vaak ook bij hen die de foto kregen toegezonden, die ze zelf afdrukken, opslaan of downloaden van het web. Deze vermenigvuldiging van elk beeld en de verspreiding er van, lijken mij veeleer een waarborg voor de toekomst dan de unieke materiële afdruk die ergens in een album of een doos wordt opgeborgen. We zijn toch ook de muziek niet verloren die decennia geleden op allerlei dragers werd vastgelegd.
Of die komende generaties zo blij zullen zijn als ik met deze foto van mijn overgrootvader nu we zo’n triljoen foto’s en filmpjes voor hen bewaren is een heel andere vraag.
Geplaatst op: februari 4, 2007 door RC
Toegegeven het weer is er niet naar: altijd zo’n voorjaarse +10°C, maar we hebben er zo lang op gewacht en hij mocht dan nog twee weken niet worden aangestoken, maar gisteren was het dan eindelijk zo ver. Onze nieuwe open haard gaat ons de komende jaren meer spektakel geven dan onze televisie. En vooral meer warmte ook. Daar mocht toch eens op gedronken worden. Ja, ik weet het, die babyboom generatie boert niet slecht.
Geplaatst op: januari 28, 2007 door RC
Een jaar ouder. Met dank aan iedereen voor de vriendelijke wensen: we kunnen er gemakkelijk weer een heel jaar mee verder! Dank je schat voor de prachtige bloemen.
Misschien kijken we dan vanavond naar de derde dvd-reeks van “Heimat“. Het is een trilogie van episodes uit het leven van een Duitse familie, en dit van 1919 (einde van de 1ste Wereldoorlog) tot 2000 (begin van het nieuwe millenium).
“Heimat” is een fascinerende kijk in het leven van een Duitse familie die in het middelpunt staat van de hele Duitse en Wereldgeschiedenis : De schande van Versailles, de groei van het Nazisme en het geweld tegen de joden, het economische mirakel na de Tweede Wereldoorlog, en de studentenprotesten van de jaren 60. De terroristische aanslagen van extreem-links, de val van de Muur…
Older Entries
Newer Entries
