Defriending

RC — Fri, 20 Mar 2009 10:15:02 +0000

Wie mij een beetje kent, weet dat ik nogal graag meedrijf op de golven van de nieuwste technologieën (ooit was dat door met een blog te beginnen) maar de laatste tijd begint mijn enthousiasme te tanen. Misschien begin ik me eindelijk naar mijn leeftijd te gedragen, al wil ik dat niet zelf gezegd hebben. Hoe dan ook, het fenomeen van de sociale netwerken begint me de keel uit te hangen. Ik herinner me dat ik me zeer kwaadschiks heb laten inlijven bij het smoelenboek; pas na herhaalde vragen van mij dierbaren die absoluut ook nog vriend van me wilden zijn, ben ik door de knieën gegaan. Sinds ik een tijdje met mijn smoel op de buis kwam heb ik godbeware zelfs daardoor vrienden gemaakt: 153 zijn het er nu en de helft ken ik van haar noch pluim. Plaxo was destijds een nuttige toevoeging omdat het een automatische update van je adresboek deed wanneer iemand wijzigingen aanbracht, maar ooit heb ik geprobeerd mijn gegevens over meerdere computers te laten synchroniseren met het gevolg dat ik plots wel honderd kopieën had van één en dezelfde agenda. Wegwezen dus. Linked In is nu dé site te zijn om ernstige (!) professionele contacten te leggen (ja, ook daar ben ik te vinden al heb ik persoonlijk nog geen enkel ernstig contact gelegd). Het ziet er daar in vergelijking met Facebook behoorlijk saai uit maar het moet wel werken want ene Jan Vermeiren heeft er zelfs een praktisch boek bij geschreven waarvan je hier een light-versie kunt downloaden…
Twitter lijkt me in dit hele gebeuren een eindpunt te zijn (nee, daar krijg je me niet heen). Op twitter kan je de goegemeente de hele dag laten weten wat je aan het doen bent, as if I give a f*ck…
Ik schrok nogal toen me iemand gisteren vertelde hoe, op een feestje van zeven- achtjarigen, heel wat kinderen bezig waren met hun gsm om te sms-en of een spelletje te spelen, ipv. zich met elkaar bezig te houden. Je kan er maar jong aan beginnen.
Dit hele netwerkgebeuren is wat mij betreft duidelijk over zijn hype heen. Sterker nog; er is al een tijdje een tegenbeweging op gang die zich afkeert van al dat oppervlakkige gedoe. De term die daarvoor is uitgevonden is ‘defriending’. Zo blijven we bezig; eerst vrienden verzamelen en ze dan weer de hort op sturen. Kunnen we dat dan ooit nog ‘goed’ maken met al die ‘vrienden’ of hangen we voor altijd aan hen vast?

Ik weet het, ik lees de krant?

RC — Fri, 02 Feb 2007 08:05:05 +0000

De laatste tijd valt het me op hoe delen van het nieuws die ik in de krant lees al eerder te lezen waren op één of andere blog. Toegegeven, het gaat hier over nieuws in de technologie – internet sfeer maar toch. De nieuwtjes vinden hun weg doorheen verschillende blogs tot bij de pers. Een voorbeeld daarvan vond ik vanmorgen in mijn onverantwoord interessante krant. De laatste dagen was er in blogland veel te doen omtrent de leuke reclamefilmpjes voor de Mac. “Hi, I am a Mac. And I am a PC” (Voor wie ze nu nog niet gezien heeft, ze staan hier). Deze morgen komen ze aan bod in een uitgebreid artikel in mijn krant. Niet dat ik er persoonlijk veel toe bijdraag, maar het maakt je toch enigszins trots te weten dat je deel uit van een gemeenschap (op het internet hoor je ‘community’ te zeggen) die mee het nieuws maakt.
Dit gezegd zijnde erger ik me de laatste tijd blauw aan de manier waarop mijn generatie als computeranalfabeet wordt uitgestald in diezelfde media. Typisch voorbeeld is de reclame voor telenet (Telenet stinks remember?) waarin een jong snaakje de hand van opa vasthoudt terwijl hij op het web surft. Vanmorgen vond ik, alweer in de zelfde krant, zelfs een artikel waarin gesteld werd dat leraren er voor terugschrikken de computer in de klas te gebruiken omdat ze wel eens door hun leerlingen zouden kunnen worden gecorrigeerd. En van het radiospotje:
“Opa, waarom stop je?”
“Wel, omdat er op het scherm staat file.”
krijg ik het al helemaal op mijn heupen. Ze moeten er dringend mee stoppen deze leeftijdsgroep voor te stellen als seniele en wereldvreemde maar nog altijd voor verbetering vatbare opa’s en oma’s. Dat ze zelf maar eens eerst leren eten met mes en vork.

Ça-va-seul » netwerken

Defriending

Ik weet het, ik lees de krant?