Ça-va-seul » televisie

Respect

RC — Thu, 16 Apr 2009 13:55:45 +0000

Onze drie oud-studentes gaan door naar de volgende ronde. Proficiat. Ik vind dit eigenlijk een vreselijk format: dit zijn bijna allemaal stuk voor stuk vakmensen, de manier waarop ze zich hier moeten ‘verkopen’ aan een producent (zelfingenomen op een troon gezeten) die één van hen achteraf voor een prijsje een contract zal aanbieden is eigenlijk hemeltergend. Niettemin ben ik trots om wat al die kandidates laten zien, voorzover zij daar in de hen opgelegde nummers de kans toe krijgen. Gelukkig is de jury meestal zeer opbouwend in haar commentaar. Mijn respect ladies!

De crisis weeral bijna opgelost

RC — Wed, 15 Apr 2009 09:56:36 +0000

Het wordt stilaan toch een beetje beangstigend: er blijft nog heel weinig over van onze zogenaamd beschermde privacy. Vooral wanneer je (zoals ik) nogal wat sporen hebt achtergelaten op het grote web. De Nederlandse Wieowie heeft een batterij aan zoekmachines die al die beetjes informatie gaat opzoeken en je alles in no time, netjes geordend, voorschotelt. Adresinformatie en telefoonnummers, e-mailadressen en netlog-, twitter- of facebookaccounts, alles is onmiddellijk beschikbaar. Je bent dus beter voorzichtig wanneer je gaat solliciteren een een loopje met de waarheid wilt nemen want via dit soort sites kan het bedrijf je gegevens makkelijk zelf achterhalen.
Dit moet ook van onschatbare waarde zijn voor wie ons iets wil verkopen. Het moet niet zo moeilijk zijn om een programmaatje te schrijven dat al die informatie scannet en dat daaarna een profiel aflevert waarop een bedrijf al zijn marketingtruuks kan loslaten.
Toen ik een paar weken geleden een uitzending van het VRT-programma Mercator zag, verbaasde ik me over het totaal gebrek aan privacy van de Zweden. Met enkel een nummerplaat kan je in Zweden blijkbaar via de computer, ieders naam en adres opvragen maar ook zijn of haar salaris. Nog een heel kleine inspanning en het bankgeheim opheffen et voilà: de crisis is opgelost.

(Ook Pipl is een zoeksite voor persoonsgegevens)

Dank u Endemol

RC — Mon, 13 Apr 2009 14:46:13 +0000

Mocht je denken dat we ver de grens hebben bereikt qua realityprogramma’s dan heb je even naast Endemol gerekend. Deze entertainmentgigant komt nu op de proppen met een nieuw format. Ze moeten daar (zoals ik enkele dagen geleden) gedacht hebben Fuck la crise, we maken er toch gewoon een realityprogramma over. Nu er heel wat bedrijven zijn die moeten afslanken door medewerkers te ontslaan, doen we dit toch gewoon onder de vorm van een leuk spelletje: niet de werkgever, die anders toch maar de boeman is, maar de werknemers beslissen wie moet opkrassen. De beste manier om de -voor de amusementswaarde broodnodige- grote emotionele reacties uit te lokken, is al vast om van iedereen het loon bekend te maken en wat ze waard zijn voor het bedrijf. Daarop moeten de werknemers beslissen wie kop van jut is en dient op te stappen. De woordvoerder van Endemol, vrij van enig cynisme, geeft toe: ‘Natuurlijk is het heftig en confronterend, maar het is vooral herkenbaar. Iedereen heeft collega’s die er wél en die er eigenlijk niet toe doen’.
Ik begin me er al langer hoe minder over te verwonderen dat er mensen met een geweer rondlopen die wild om zich heen beginnen schieten: het is heftig en confronterend maar het is vooral herkenbaar!
Dank u Endemol.

The hills are alive…

RC — Wed, 01 Apr 2009 20:38:25 +0000

Elisabeth

Elke

Foto’s © Daniël Suy

Geweldig nieuws: in de ‘Zoektocht naar Maria’ zijn drie oudstudentes van de musicalafdeling van het conservatorium door naar de laatste live ronde. Elisabeth Herman, Elke Buyle en Fleur Brusselmans haalden het. Een dikke proficiat is hier op zijn plaats. (Een foto van Fleur had ik niet zo bij de hand… zij is dan ook al wat langer afgestudeerd).

De service van Telenet stinkt

RC — Tue, 23 Jan 2007 15:57:29 +0000

Mocht het mogelijk zijn: ik smeet alles van Telenet de deur uit. Ik ben nu al drie dagen vruchteloos aan’t proberen de helpdesk ervan op de hoogte te brengen dat, hoewel ik geabonneerd ben op hun Primepakket, ik geen enkele zender kan ontvangen. Bel ik ’s avonds dan laten ze me telkens drie menu’s doorlopen om tenslotte met hun fameuze zin “wegens het succes van onze producten zijn de wachttijden langer dan gewoonlijk, gelieve later nog eens te proberen” af te schepen. Ze bedoelen zeker “wegens onze belabberde service waar u veel te veel voor betaald zijn wij veel minder klantgericht dan u had verwacht”. Ze vermelden er zelfs bij dat je beter in de namiddag kunt bellen. Sorry baas, ik moet gaan bellen naar telenet, kun je me een half uur missen? Nou ja, ik hang niet zo zeer af van een baas en van vaste uren dus dan bel je toch in de namiddag. Elke keer eerst die drie menuutjes doorlopen! Enkel en alleen om met precies dezelfde zin te worden afgescheept. Namiddag of niet, ik heb nu al drie keer gebeld en nee hoor, geen medewerker heeft tijd om met mij te praten. Hé, lijkt dit niet heel erg op mijn post van 23 november?
Dat heb je met monopolies: het is nog erger dan destijds met Belgacom of De Post. Als er in dit land ooit een revolutie begint dan daar wat mij betreft. Google this:

WEG MET TELENET

U kijkt toch ook… niet?

RC — Tue, 09 Jan 2007 16:18:41 +0000

In de cultuurbijdrage van De Standaard wijdt Leo Bonte een artikel aan het fenomeen van BV’s op televisie. Hij ziet in 2007 nog een toename van spelletjes en docusoaps met meer of mindere goden: acteurs, zangers of ander volk uit de showbusiness, de sport en de politiek. Hij stelt ondermeer vast dat de term talent steeds ruimer wordt geïnterpreteerd. Hij zal best wel gelijk hebben.
Opmerkelijke tegenpool zijn dan wel al die Het Leven zoals het is… programma’s, waarin nu precies Jan Modaal in de kijker loopt, les choses de la vie op de luchthaven, over inspecteurs, over bouwen en verbouwen. De reeks gaat ongetwijfeld eindeloos door.
Maar het punt is volgens mij: of het nu gaat over BV’s of over Jan Modaal, altijd zit er iets meewarigs in en/of iets voyeuristisch. Het perspectief van waaruit het programma wordt gemaakt is vaak dat van de toeschouwer die neerkijkt op iets of iemand. Blijkbaar vinden velen het leuk wanneer één of andere BV op zijn bek gaat in een quiz of dansprogramma. Kijken naar halve krotwoningen die door op geld beluste eigenaars aan argeloze eenzaten worden verhuurd: het boeit me geen seconde. De populariteit van een programma als Tragger Hippy ten spijt vind ik, op enkele uitzonderingen na, de manier waarop altijd oudere mensen te k… worden gezet meestal getuigend van een gebrek aan goeie smaak. Uitlachtelevisie zal mij nooit bekoren. Wie behoort toch steeds tot dat representatieve staal waarop de kijkcijfers worden gebaseerd? Nou goed, we hoeven niet te kijken, we kunnen in de plaats nog altijd bloggen. U blogt toch ook?…

En as of this moment: de Apple Iphone is onder ons